Spółka, która ma na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, jest spółką komandytową jeżeli wobec wierzycieli za zobowiązania spółki przynajmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność przynajmniej jednego wspólnika jest ograniczona (komandytariusz).
Zarówno co do fazy tworzenia, jak i działania, rozwiązywania i likwidacji art. 103 KSH przewiduje, że jeśli dział regulujący sp. komandytową nie zawiera przepisów odmiennych, do sp. tej stosuje się odpowiednio przepisy o sp. jawnej. Sp. k. może być utworzona w celu prowadzenia przedsiębiorstwa pod własną firmą i występują w niej zawsze dwa rodzaje wspólników o odmiennych zasadach odpowiedzialności i zróżnicowanym układzie praw i obowiązków.
Nie została określona max. liczba komandytariuszy i komplementariuszy. Określone jest natomiast minimum dla istnienia spółki komandytowej: co najmniej 1 komplementariusz i co najmniej 1 komandytariusz. Nie można być jednocześnie komplementariuszem i komandytariuszem. Komplementariuszami i komandytariuszami mogą być zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i handlowe spółki osobowe. Nie mogą być takimi wspólnikami sp. cywilne. Osoby fizyczne które uzyskują status komplementariusza lub komandytariusza, powinny mieć pełną zdolność do czynności prawnych.
Firma sp. k. składa się z nazwiska jednego lub kilku wspólników odpowiadających bez ograniczenia (komplementariuszy) i powinna zawierać dodatek „spółka komandytowa”. Nazwiska komandytariuszy nie mogą być zamieszczane w firmie pod rygorem odpowiedzialności z art. 104 § 4 KSH. Podobnie więc jak sp. jawna, korpus takiej firmy musi mieć osobowy charakter, a dodatki – rzeczowe, kombinowane, fantazyjne, mogą uzupełniać słowa „spółka komandytowa”. Możliwe jest używanie w obrocie skrótu „sp. k.”. jeżeli komplementariusz jest os. prawną, firma sp. k. powinna zawierać pełne brzmienie nazwy lub firmy tej osoby prawnej z dodatkowym oznaczeniem „spółka komandytowa”.
Umowa sp. powinna być zawarta w formie aktu notarialnego pod rygorem nieważności (ad solemnitatem). Sp. k. jest wpisywana do rejestru. Wpis ten ma charakter obligatoryjny i konstytutywny. Z chwila wpisania do rejestru sp. rozpoczyna swój byt prawny. Nie wiąże się to jednak z uzyskaniem osobowości prawnej. Sp. komandytowa nie jest osoba prawną. Spółka komandytowa nie może powstać przez samo rozpoczęcie działalności gospodarczej jak to jest w sp. jawnej. Do sp. k. stosujemy przed zarejestrowaniem przepisy o sp. jawnej, gdyż taką jest ona w istocie. Komandytariusze odpowiadają wówczas bez ograniczeń.

Spółka komandytowa z komplementariuszem osobą prawną (Sp. z o.o. Sp.k.)
Głównym powodem decyzji o założeniu spółki w formie Sp. z o.o. Sp. k. jest w większości przypadków aspekt podatkowy. W przypadku spółki komandytowej, w której komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, płaci on podatek dochodowy od osób prawnych, natomiast pozostali wspólnicy jeżeli są osobami fizycznymi płacą podatki jak w zwykłej spółce osobowej (podatek dochodowy od osób fizycznych, także 19%). Tak więc zyski i straty są dzielone pomiędzy wspólników i podlegają ich osobistej stawce podatku dochodowego od osób fizycznych. Ponadto straty z działalności mogą być wyrównywane przychodami wspólników z innych źródeł.
Kolejną zaletą spółki Sp. z o.o. Sp. k. jest ograniczenie odpowiedzialności. Dzięki jej strukturze wspólnicy pełniący funkcję członka zarządu lub reprezentujący spółkę komplementariusza, nie muszą przejmować nieograniczonej odpowiedzialności osobistej. Tym samym spółka w tej formie organizacycjnej jest w rzeczywistości spółką osobową z ograniczoną odpowiedzialnością.